Τα μωρά μεγάλωσαν και ετοιμάζουν την δική τους αυτοκρατορία(;) !

Όπως έλεγαν και οι περισσότεροι,το φετινό πρωτάθλημα κρίθηκε σε 5 αγώνες δείχνοντας πως ήταν ένα απο τα πιο συναρπαστικά και ανταγωνιστικά των τελευταίων ετών. Πάθος VS Εμπειρία το χαρακτήρισαν άλλοι. Απο τη μια οι νέοι,άπειροι,γεμάτοι ενθουσιασμό παίκτες του Ολυμπιακού και απο την άλλη οι έμπειροι που ξέρουν να χειριστούν την κάθε κατάσταση,παίχτες του Παναθηναικού.

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα απο την αρχή...
Η προετοιμασία για το πρωτάθλημα 2011-12 ξεκίνησε με διαφορετικούς στόχους για τον καθένα. Στον Ολυμπιακό ήθελαν μια καλή ευρωπαική παρουσία,μέχρι το πολύ-πολύ,στο TOP-16 και καλό πρόσωπο στο ελληνικό πρωτάθλημα. Απο την άλλη στον Παναθηναικό είχαν ως στόχο να πρωταγωνιστήσουν σε Ελλάδα και Ευρώπη,όπως γίνεται τα τελευταία χρόνια. Η χρονιά ξεκίνησε,χωρίς εκπλήξεις και για τους δυο,πηγαίνοντας καλά σε Ελλάδα και Ευρώπη με τον Ολυμπιακό να προσπαθεί να εκμεταλλευτεί τον παράγοντα έδρα. Στον πρώτο γύρο ο Παναθηναικός κέρδισε τον Ολυμπιακό στο ΟΑΚΑ,με τους ερυθρόλευκους να προμηνύουν όμως πως είναι φτιαγμένοι για μεγάλα πράγματα αυτήν την χρονιά.

Το lock-out του NBA...
Περιέργως αν και πολλοί το περιμέναμε,κανείς απο τους δυο δεν πήρε παίχτη απο την Αμερική κάτι που στο μέλλον αποδείχθηκε σωστό καθώς άλλες ευρωπαικές ομάδες,ξαφνικά βρέθηκαν στα άδυτα απο του πουθενά.

Ο Ντόρσει και ο Λο..
Χωρίς αυτούς ο Ολυμπιακός μπορεί να μην είχε πετύχει τίποτα φέτος. Ο Σπανούλης βρήκε δυο άξιους συμπαραστάτες και μαζί με τον Πρίντεζη οδήγησαν τον Ολυμπιακό στο πάνθεο του Ευρωπαικού μπάσκετ. Οι Αγγελόπουλοι χωρίς να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη έφεραν δυο "αποτυχημένους" στον Ολυμπιακό που πλέον η μισή Ευρώπη θαυμάζει για τα κατορθώματα τους.

Ο παλιός είναι αλλιώς...
Απο την άλλη ο Παναθηναικός στα δύσκολα είχε τον Διαμαντίδη,τον Σάρας και τον Μπατίστ που ξελάσπωναν την ομάδα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα 5 ματς με την Μακάμπι και την τελική πρόκριση στο Final-4.

Ποιος θα το πίστευε...
Όταν ο Ολυμπιακός πέρασε στους 8 με μειονέκτημα έδρας είπαμς "οκ,καλά ήτνα μέχρι εδώ" με πολλούς να είναι ευχαριστημένοι. Τα μωρά του Ιβκοβιτς τρέλαναν κόσμο,όμως,και σπάζοντας την έδρα προκρίθηκαν στο Final-4 της Πόλης.

Ελληνικός τελικός...τόσο κοντά (και άδικα)..
Φαβορί τελικού το ΤΣΣΚΑ-Μπαρτσελόνα... Οι Έλληνες είχαν άλλη γνώμη και εδώ...κατα το ήμυσι καθώς οι διαιτητές έστειλαν τελικό την ΤΣΣΚΑ οπου θα αντιμετώπιζε τον Ολυμπιακό που έκαμψε την αντίσταση και της Μπάρτσα.
Το τι έγινε στον τελικό,όλοι θυμόμαστε. Απο το -19 στον έβδομο ουρανό με επική ανατροπή που έδειξε πως το Ελληνικό μπάσκετ δεν πεθαίνει.

Τι ήταν ομως αυτό που έκανε τον Ολυμπιακό να ξεχωρίσει;
Σίγουρα η θέληση. Η ομάδα του Ολυμπιακού αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση. Σκληρή δουλειά,θέληση και πάθος παλεύοντας το κάθε παιχνίδι ξεχωριστά έφεραν την ομάδα εδώ. Το πάθος το είδαμε να βγαίνει στα ριμπάουντ το είδαμε και όταν ο Παπανικολάου και ο Πριντεζης πανηγύριζαν το κάθε σουτ που έμπαινε.
Φυσικά το επίπεδο του αντιπάλου επιδεικνύει τον νικητή και σίγουρα ο Παναθηναικός δεν ήταν΄ένας οποιοσδήποτε αντίπαλος φέτος.
Συγχαρητήρια στον Ολυμπιακό!